Back home

30 april 2018 - Diessen, Nederland

Een aantal van jullie zullen er vanaf weten, maar door omstandigheden moesten we wat eerder terug naar huis dan gepland. Maar dit hebben we niet in 1 dag gedaan dus op onze terug reis weer op verschillende plekjes overnacht. Gemiddeld hebben we zo'n 3 uur per dag gereden, maar wel de kortste route naar NL zonder al teveel tolwegen uiteraard. 


Na dat we Madrid hadden verlaten zijn we door gereden naar Valencia. Hier hadden we een gratis plekje direct aan zee. Dit was genieten want de zon scheen goed! Toen ik even genoot van mijn strand momentje kon Mathieu zich vermaken bij de camper. Er stonden namelijk nogal wat meer campers, en het werd alsmaar drukker. Sommigen waren het dan ook niet helemaal eens met de ruimte die ze overhielden om hun camper heen en hun uitzicht. Wij hebben zelf hier nooit echt last van gehad maar het is wel regelmatig een discussie puntje tussen andere camper eigenaars waar wij altijd wel om moeten lachen. De planning was om de volgende dag de stad Valencia te bezoeken, maar onze plannen werden hier gewijzigd om sneller naar huis te gaan. En dus kwamen we bij Lametlla de Mar. Ook een camperplek aan de zee, maar dan iets mooier en was er alleen een strandje tussen twee kliffen in. Omdat het heerlijk weer was en ik vond dat ik niet naar huis kon gaan voor dat ik in de zee had gezwommen, heb ik hier de sprong gewaagd! Het was koud, maar heerlijk! 
De dagen daarna hebben we op leuke plekjes gestaan met water waar Mila lekker kon afkoelen. Het gevolg hiervan was zwemmen plotseling haar grootste hobby is. Wanneer ze eenden zag, sprong ze erin en hield niet meer op met zwemmen. We kunnen roepen wat we willen, mevrouw heeft haar blik op oneindig😆 Zo zwom ze bijna 400 meter in een gracht. We waren hier leuk aan het wandelen samen met een nederlandse vrouw en haar hond die veel op Mila leek, en ze leuk mee kon spelen. Echter waren de eenden interessanter en bleef ze daarom midden in de gracht zwemmen, ook toen de eenden al weg waren had ze nog geen zin om terug te komen. Wel was ze zich al redelijk veel aan bet verslikken en had Mathieu dus al bijna zn kleren uit om een reddingsactie uit te voeren😄 haha! Maar dit was niet nodig, gelukkig kwam ze zelf weer naar de kant (die hartstikke hoog was). Maar we mogen niet klagen, want we hebben het waarschijnlijk zelf veroorzaakt door al ons gepush om het water in te gaan! 


De dag voordat we terug waren in Nl, hebben we nog even geluncht op een mooie picknickplek in Le Champ Mathieu.   Dit plaatsje konden we natuurlijk niet overslaan. Hier hebben we een mooie wandeling tussen de gele koolzaad bloemen gemaakt, waar Mila boven uit sprong als een hertje. 
Toen we weer aankwamen in Diessen bij  Mathieus moeder, betekende dit het einde van onze eerste reis! Mila deed deze keer geen hert na  maar een koe die na een lange tijd weer in de wei mocht. Het was hilarisch om te zien wat voor rare sprongen ze maakte. Ze was duidelijk enorm blij om weer op haar vertrouwde plekje te zijn. 
Over een maandje vervolgen we onze reis richting Zweden, en zullen er weer meer blogs volgen! 

Jouw reactie